Panfilo Sasso epigrammaton libri 1, 5

5. eidem

Albo candidior canis ligustro

Argento nive lilio colostro

Ad te ducitur iste, qui molossis

Et si non genitus fuit sub antris

5

Caelsis rupibus aut quibus Typhoeus

Pressus nimbisona fuit sagitta,

Vt dicunt merito sacri poetae,

Phrixi qua tumidum fluit vel aequor

Aut Spartae salebris libidinosae,

10

Laudandus magis ac magis probandus

Cunctis est canibus tamen. Fugaces

Nam cervos agitans hirundininos

(Quis credet?) superat fuga volatus

Et Gortyniacas levis sagittas

15

Et tigrim catulos suos petentem

Quos fert raptor equo celer volanti.

Non roris lachrymas quatit nitentes,

Non herbas pedibus movet tenellas,

Vrsos dilacerat feros luposque.

20

Saevus non Calydonis arva quondam

Vastasset stimulis aper Dianae

Hoc viso cane: cerne quantus astat

Lato pectore, cruribus rotundis,

Plenis faucibus, igneis ocellis,

25

Caelso tergore, ventre non tumenti,

Longis dentibus et micante lingua,

Rectis auribus et rigente cauda.

Quem si tu capies velut serena

Regem fronte decet, videbis illum

30

Tigres sternere, sternere et leones.

Sub vi magnanimi ducis vel ille

Cladem magnanimus petet ferarum.