Panfilo Sasso epigrammaton libri 2, 50

50. in Sylviam

Cur tam ferrea semper es puella?

Credis forte tui iubar nitoris

Longis ducere saeculis decorum?

Sed te decipis impudens: capilli

5

Aurum qui superant comasque pulchrae

Aurorae croceas, cadent senecta

Tristis cum veniet tremente gressu.

Oris purpureum tui colorem

Squallentem fieri videbis et tu

10

Exanguis, moritura, curva, tristis,

Mamis horrida pendulis, aperto

Rugosi femoris vomens hiatu

Flebis praeteritum misella tempus.

Curru pervolat ecce clara Phoebus

15

Velox sydera; labitur citatis

Tempus cursibus ut solent volucres,

Vt sulcat mare flantibus carina

Ventis, ut iaculus manu potenti

Impulsus rapidis vel amnis undis.

20

Dum fas est igitur decus iuventae

Exerce et facilis velut puella

Munus da Gnydiae deae iocosum.

Lascivit merito tener iuvencus,

Lascivus merito iocatur agnus.

25

Quod tempus petit illud est honestum.