Panfilo Sasso epigrammaton libri 3, 40

40. ad Leonicum Patavinum

Scribis carmine dum meae puellae

Vultus sydereos, comas nitentes,

Pectus candidulum, pedem tenellum,

Argentum, violas, ebur, colostra

5

Quae vincit niveo colore dextra

Illam sic proprio decore formas

Vt vivas habeat duas figuras.

Haec est candidior puella cygno,

Haec est lampade clarior serena,

10

Haec est charior Indicis lapillis,

Haec est quae grege mollior petulco.

Ridet bellula, bellule iocatur.

Currit per virides proterva campos,

Cervos et lepores agens fugaces.

15

Haec est Tyndaris aureos capillos

Cui quondam dedit aemulam rosisque

Pestanis faciens Venus venustam.

Qui fulgent oculos magis vel axe

Phoebi tergora cum micant Leonis,

20

Pallas pectora, brachium Diana.

Hic omnes Veneres Cupidinesque

Spargunt cinama flosculosque nardi,

Narcissum, cassiam, crocum, ligustra.

Tendunt retia, dirigunt sagittas,

25

Hamos melle tegunt et ore fundunt

Dulci nectare dulcius venenum.

Non cartham video, lyram sororum

Nullam sentio, carminis ve cantus

Doctos perlego. Delicata, mollis

30

Quae iam cartha fuit, puella nunc est.

Illa est quae loquitur, citat sorores

Quae castas, cithara canitque Phoebi

Concentus querulos. Silet tabella;

Musae carmina cantat illa, laudes

35

Versu sola suas suamque formam.

Se tollit, veneratur vel adorat.

Arridet sibi mitis et pudica.

Foelix pagina, litterae beatae

Quas nympham tulit in meam Cupido;

40

Tu foelicior arduas Corinthi

Quis scandens salebras chelymque tangens

Formosam, generas deam genisque

Vincit lilia picta. Quo poetam

Non te, sed merito deum putabo.