Michele Marullo epigrammaton libri 3, 7

7. ad Ioannem Picum

Pice, delitiae novem sororum,

Qui secreta patrum recludis antra

Et novissima comparando primis

Cogis tam varios idem sonare:

5

Quid me versiculis tuis lacessis,

Nunc vultus nitidae meae puellae,

Nunc mirantibus aureos capillos

Et quae non tua sunt, sceleste, colla?

An quod divitiis tumes paternis

10

Atque ista tetrica tua Minerva,

In nostros tibi ius putas amores?

Atqui non ita: nam feros per enses

Et meum latus haec tibi petenda est.

Quod ni desinis esse iam molestus

15

Et tandem sceleris piget cupiti,

Non cum nescio quo Platone faxo

Et tectis hominum solo favillis,

Sed mecum tibi senties agi rem,

Qui verbis nequeam tribus moveri.