9. saficus

Cantet heroos alius triumphos,

Ilion clarum ueteresque Thebas,

Siue supremos hominum labores

Collocet astris

5

Siue phlegreos memoret tumultus,

Qualis in celum furor arma sumpssit,

Ac Iouis tandem iaculata summos

Fulmina montes;

Tu quoque assuetos moduleris ignes

10

Dum tibi indulget Venus et Cupido

Nec minus posthac soniturus alto

Proelia cantu.

Me iuuat faunos driadumque amores

Desidem nostris agitare syluis

15

Et modo crates uiridi sub herba

Texere iuncos,

Fontibus sacris modo praeter undam

Inter argutas iacuisse frondes,

Arboris somno positum sub umbra,

20

Margine ripe.

Hic erit nobis Heliconis antrum

Et nouem docto numero sorores;

Hic Equi fontes laticisque sacri

Pocula nobis;

25

Hic oues inter medias, agresti

Fistula incomptas mediter Camenas;

Seu mihi pugnam liceat minantem

Cornibus hyrcum;

Hic Palem solis operemur agris

30

Panaque et nymphas satyros amantes,

Dum colas isthic noua templa diuum

Postibus altis.

Iam modo a nostris nihil ipse siluis

Arduum expectes nisi rusticanum

35

Carmen et sparsas sine lege nugas;

Haec mea musa est,

Musa quae priscos uelut ante cultus

Nescit agrestemque sapit poetam

Cuius, ut nullo fatear rubore,

40

Crassa Minerua est.