Girolamo Carbone carmina, 15

Reference basis text: P. de Montera, 1935

Editing of the digital edition: S. Di Brazzano


15. ad Petrum Grauinam

Sum, fateor, Grauina, pati quodcumque paratus:

      Et quodcumque meum caedat in opprobrium.

Ianua claudatur nec non et ianitor ipsse

      Verberibus caedat pectora nostra, feram,

5

Dummodo me ueris conuincat diua querelis

      Et damnet mores publica causa meos.

Non ego iudicium metuam: nam conscia facti

      Mens facit ut quouis iudice tutus eam,

Cui semel addictus: "Iuraui in uerba puelle;

10

      Iuratam statui tempus in omne fidem

Illi et perpetuo et nullo mutabilis euo

      Seruire, ac fido semper amore sequi.

At uereor ne forte alio mens concita amores

      Ipsa leuis culpet effugiatque meos.

15

Sed fugiat licet, usque sequar, sequar usque, nec unquam

      Sentiet a tergo me procul esse suo".

Instans ipsse adero, donec te iudice recto

      Victa suos questus comprimat et lacrimas,

Donec in amplexus ultro quoque ad oscula currat

20

      Et dicat: "Fasse parce, precor, misere!"

Tunc ego uotorum compos, tunc laetus ouansque

      Ante fores uicte serta feram domine

Atque ibi constituam sacris de frondibus arcum,

      Atque ibi, composita pace, triumphus erit.

25

Talia sed scriptis apponam uerba tabellis,

      Quae populo ualeant pretereunte legi:

"Haec domus illius est quae, falso questa, fatetur

      Iudicio uictas supposuisse manus".