27. ad libellum carmen

Vade liber dominumque tuum geniumque saluta,

      Vade, dabunt faciles uentus et unda uias.

Inuenies qui, te nostrum cum senserit, ore

      Excipiet laeto fouerit inque sinu.

5

Nec te detineat pudor aut reuerentia tanti

      Presulis, aut sacre turba uerenda domus.

Cuique licet sacro sacros intrare penates,

      Cuique licet genium semper adire tuum.

Expositus cuique est, nunc hos, nunc excipit illos.

10

      Mitius hoc toto nihil uidet orbe dies.

Sed tu cum fueris doctas admissus in edes,

      Et dabitur tanti presulis ore frui;

Pronus humi facito, sed nudo uertice dicas:

      "Huc me per terras et freta longa Lopes

15

Ille tuus misit: pauca haec qui scripta reportem,

      Scripta tibi multos euigilata dies.

Si qua tamen cernes cultu non dicta latino,

      Materia efficit me, pater, ipsa rudem.

Scis bene quam obscure Schotus sua dicta reuoluat;

20

      Scis male quam currant per loca senta pedes.

At tu cui tantum naturae archana ministrant

      Et caeli et terrae cognita causa patet,

Accipe qua fulges serenata fronte libellum,

      Praesul, qui uultu statque caditque tuo.

25

Sic tibi dent superi, sic rex, quodcumque mereris,

      Sicque tuum trino surgat honore caput.